4 - من نمىتوانم آنچه در دل دارم اين جا بنويسم خصوصا اگر تفصيل كلام منجر به تأليف يك كتاب شود كه خيلى خطرناك مىشود ؛ ولى از ذكر يك نكته ناگزيرم كه مدعيان مرجعيت در عصر ما ، به بيشتر از يك صد تن مىرسند با اتفاق همه بر اشتراط اعلميت در مرجع ، يا موجب فسق آنان و يا موجب سفاهت آنان است . « 1 » 5 - يك دانشمند دلسوز به سهم امام ( ع ) حساب كند كه چند درصد وجوهات به مصارف اطرافيان و مروجين اين مراجع ، و به مصارف طبع توضيح المسايل ها و كرايه ساختمان هاى متنوع براى احترام و تقويت عناوين ثانوى ( پوچ ) مىرسد ؛ و چند درصد به مصرف محصلين مستحق و تقويت ؟ خدا بر همه رحم كند . بر افراد وجهات قدرت واجب است با كمال آرامى و حوصله مندى و به دور از عجله و تكبر ، براى رضاى خداوند اقدام كند و جلو ريشه همه فساد ها را كه تعدد مرجعيت است بگيرند ، تا طشت رسوايى از بام نيفتد . 7 - به طور كلى از بين بردن تعدد و تثبيت توحيد مرجعيت در حوزه هاى علمى يك امر انقلابى و كودتايى نيست كه يك برنامه اصطلاحى مقرون به مراعات ظرافت ها است به شرطى كه مدت آن را صد سال و پنجا سال فرض نكنيم ، و حد اكثر تطبيق برنامه در پنج سال ، عملى و كامل شود . 8 - در سلسله مقامات علمى پس از ده سال درس خارج ، امتحان دقيق علمى براى همه آنانىكه قصد اجتهاد را دارند در نظر گرفته شود ، و براى آنانى كه با نمره هفتاد كامياب شده اند ، درجاتى با القاب مشخص مد نظر گرفته شود ، كه از

--> ( 1 ) - فسق از ناديده گرفتن عمدى شرط مذكور ، و سفاهت از اعتقاد همه اين صد نفر به اعلميت خود از ديگران است ؛ نعوذ بالله .